In vele opzichten zijn privé en zakelijke relaties met elkaar te vergelijken. Het verliefd-verloofd-getrouwd is misschien niet helemaal een perfecte ontwikkeling in alle zakelijke relaties, maar elkaar aandacht geven, elkaar iets gunnen, elkaar helpen in wat mindere tijden en elkaar niet uit het oog verliezen zijn aspecten die ook in een zakelijke relatie van groot belang zijn.

Vorige week kwam ik een een artikel tegen van Nicoline Wisse Smit op haar website. Ze heeft prachtig omschreven welke emoties je als klant meemaakt in de relatie met een leverancier. Zorg dat je organisatie dit niet overkomt!

 

Lieve Vodafone,

Ze zeggen: ‘It’s over when it’s over.’ Het devies luidt in dat geval: ‘To move on.’ Maar alvorens ik dat doe, moet er toch iets van mijn hart.

Jij was de eerste, mijn eerste. In die tijd luisterde je nog naar de naam ‘Libertel’. Ik weet niet precies waarom (weet iemand waarom die op blondjes valt en niet op brunettes), maar ik viel op jou. Misschien had het te maken met je vestigingsplaats Maastricht. Misschien waren het je wilde haren die ik zo leuk vond. Hoe dan ook, ik koos voor jou. En jij wilde mij.

Je hielp me op weg en gaf me aandacht. Wanneer je ons uit elkaar zag groeien, attendeerde je mij daarop. Je keek naar mijn noden en speelde daarop in. Keer op keer gingen we de verbinding opnieuw met elkaar aan. 15 jaar lang vormden we een team en dat voelde goed.

Natuurlijk waren we het niet altijd met elkaar eens. Maar steeds leek je bereidwillig om naar mij te luisteren, je in te leven en samen naar een oplossing te zoeken. Je durfde me ook los te laten, de vrijheid te bieden om te gaan. Maar ik bleef, want ik wilde jou! Ik voel me met je vervlochten.

Dat is ook waarom ik in december besloot om onze verbinding opnieuw met een overeenkomst te beslechten. Ik ging die verbinding zelfs dubbel en dwars aan door twee contracten te tekenen. Misschien wilde ik teveel, was jij er niet aan toe, hadden we beter stapje voor stapje kunnen gaan. Plots lijkt het of we uit elkaar zijn gegroeid. En hoe ik het ook probeer, je lijkt niet langer bereidwillig om met mij naar een oplossing te zoeken. Je adviseert me een ‘klacht’ in te dienen, terwijl ik zo graag met jou aan de voorkant naar een oplossing zoek. Kennelijk ben ik je kwijt geraakt.

Het indienen van een klacht vind ik niet bij onze relatie passen. Daarom heb ik je laten weten het uit te maken, omdat je kennelijk de voorkeur geeft aan achteraf repareren in plaats van samen groeien. Het past niet bij ons. Niet bij wie we zijn en hoe we al die jaren met elkaar zijn omgegaan.

Toen ik je zei het uit te maken, vroeg je me dat schriftelijk te doen. Het doet me denken aan mijn puberteit, waarin mensen het uitmaakten per telefoon in plaats van face-to-face. Of aan de huidige tijd waarin mensen een telefoontje zelfs al teveel moeite vinden en middels een tekstberichtje een relatie beëindigen. Nu goed, ik dwaal af. Wat ik je wil zeggen, is dat ik na al die jaren had gehoopt op iets meer sympathie. Laat ik het je uitleggen.

Elkaar kwijtraken kan gebeuren en daar kan ik me bij neerleggen. Maar het had me zo fijn geleken als je mij niet kort en bondig een linkje had gestuurd om onze relatie te beëindigen, maar als je er iets van gevoel had ingelegd. Als je me had bedankt voor de fijne jaren en had durven uit te spreken dat ik niet meer bij jou pas. Dat we kennelijk, zonder dat ik het door had, niet langer een team zijn. Dat we onze max hebben bereikt en de koek op is. Als je jouw verantwoordelijkheid had genomen en als je me daarbij had bedankt voor de fijne momenten die we samen hebben gedeeld. Misschien zelfs met een knipoog naar jouw persoonlijke ontwikkeling waar ik toch ook aan heb bijgedragen.

De manier waarop we nu uit elkaar gaan, geeft me het gevoel dat we al een hele tijd naast elkaar in bed liggen zonder dat jij iets voelt. Dat je uit gewoonte me ‘s avonds die nachtzoen gaf, maar dat het net zo goed een brunette had kunnen zijn. Dat je zelfs te laks, te onverschillig, te boers, was om mij aan te kijken en me te zeggen wat je me nu zonder woorden zo hard duidelijk maakt: HET IS UIT.

Lieve Vodafone, ik vond het fijn met jou. Het waren 15 onvergetelijke jaren. Jaren waarin we samen de wereld zijn over gereisd. Je steunde me bij lief en leed, je was er steeds. Samen hebben we een geweldig sociaal leven gedeeld. Het zal wennen zijn zonder jou. Het is met pijn in mijn hart dat ik afscheid neem. Voor nu voelt een andere provider nog als second best. Toch geeft de manier waarop KPN met me flirt me het gevoel er toe te doen. Die aandacht voelt fijn. De flirt ga ik aan. Benieuwd naar hoe KPN me ‘s ochtends wakker zal kussen, benieuwd naar de passie die ik voel.

Het ga je goed,

Nicoline